Thursday, 11 January 2024 15:36

Ανοιχτά σύνορα για τους πρόσφυγες, η απάντηση στο νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου της ΕΕ

Written by
Rate this item
(0 votes)

Το νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου της ΕΕ, στο οποίο κατέληξαν στις 20 Δεκέμβρη ύστερα από τρία χρόνια διαπραγματεύσεων η Κομισιόν, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, είναι ένα ρατσιστικό τερατούργημα. Στον πυρήνα του βρίσκεται η ακόμα μεγαλύτερη σκλήρυνση των απάνθρωπων πολιτικών που έχουν ήδη δημιουργήσει τη λεγόμενη Ευρώπη Φρούριο, με θύματα δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες.
Οι πανηγυρισμοί της προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Ρομπέρτας Μέτσολα, της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλας φον ντερ Λάιεν και όλων των «διαπραγματευτών» -ανάμεσά τους και του αντιπροέδρου της Κομισιόν Μαργαρίτη Σχοινά- που μίλησαν για «ιστορική συμφωνία», είναι προκλητικοί. Το κύριο πράγμα που “πετυχαίνει” το νέο Σύμφωνο είναι ο ενταφιασμός του δικαιώματος στο άσυλο σε πανευρωπαϊκό πια επίπεδο. Οι τρεις από τους πέντε βασικούς κανονισμούς που θεσπίζει είναι αφιερωμένοι σε αυτό το στόχο: στις γρηγορότερες, ευκολότερες και περισσότερες απορρίψεις αιτήσεων ασύλου και τις απελάσεις.

Το πρώτο μαζικό “ξεσκαρτάρισμα” γίνεται πριν καλά καλά προλάβει να πατήσει κάποιος το πόδι του στην Ευρώπη. Ο Κανονισμός Ελέγχου, προβλέπει μια προκαταρκτική διαδικασία (pre-entry screening) για την ταχεία εξέταση του προφίλ ενός αιτούντος άσυλο με τη συλλογή βασικών πληροφοριών όπως η εθνικότητα, η ηλικία, τα δακτυλικά αποτυπώματα, η εικόνα του προσώπου, η κατάσταση υγείας και το “ιστορικό” του. Από τη διαδικασία αυτή δεν γλυτώνουν ούτε τα παιδιά από έξι ετών και άνω.
Το “φακέλωμα” και το “κόσκινο” συνεχίζονται με τον τροποποιημένο Κανονισμό Eurodac, τη μεγάλης κλίμακας βάση δεδομένων που θα αποθηκεύει τα βιομετρικά στοιχεία που συλλέγονται κατά την παραπάνω διαδικασία ελέγχου και θα εξασφαλίζει την «αποτροπή πολλαπλών αξιώσεων» με το ίδιο όνομα. Ενώ το τρίτο και τελειωτικό χτύπημα στο άσυλο γίνεται με τον τροποποιημένο Κανονισμό για τις διαδικασίες ασύλου (APR), ο οποίος ορίζει δύο πιθανά βήματα για τους αιτούντες: μια ταχεία διαδικασία στα σύνορα, που προορίζεται να διαρκέσει το πολύ 12 εβδομάδες, και την παραδοσιακή διαδικασία ασύλου, η οποία είναι πιο χρονοβόρα. Δεν χρειάζεται και πολλή φαντασία για το ποια από τις δύο διαδικασίες θα προτιμάται.
“Μαύρη μέρα”
Όχι τυχαία οι περισσότερες οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων μίλησαν για “μαύρη μέρα” για την Ευρώπη. «Η συμφωνία αυτή πηγαίνει πίσω την ευρωπαϊκή νομοθεσία για το άσυλο τις δεκαετίες που έρχονται. Το πιο πιθανό αποτέλεσμά της είναι ότι για τα άτομα που αναζητούν άσυλο στην Ε.Ε. η δυστυχία θα κλιμακώνεται σε κάθε βήμα του ταξιδιού τους», δήλωσε για παράδειγμα η Eve Geddie, διευθύντρια του Γραφείου Ευρωπαϊκών Θεσμών της Διεθνούς Αμνηστίας.
Το δεύτερο πράγμα που “πετυχαίνει” το Σύμφωνο είναι η ακόμα μεγαλύτερη θωράκιση των συνόρων και η δημιουργία περισσότερων στρατοπέδων συγκέντρωσης στις χώρες πρώτης υποδοχής. Αυτούς τους στόχους εξυπηρετούν τόσο ο Κανονισμός Διαχείρισης Ασύλου και Μετανάστευσης (AMMR), όσο και ο Κανονισμός για την Κρίση. Ο πρώτος θεσπίζει σύστημα «υποχρεωτικής αλληλεγγύης» που θα ενεργοποιείται όταν ένα ή περισσότερα κράτη μέλη υφίστανται «μεταναστευτική πίεση». Το σύστημα θα προσφέρει στις χώρες τρεις επιλογές “βοήθειας”: μετεγκατάσταση ορισμένου αριθμού αιτούντων άσυλο, καταβολή συνεισφοράς για κάθε αιτούντα που αρνούνται να δεχτούν στην επικράτειά τους, χρηματοδότηση επιχειρησιακής υποστήριξης.
Ο δεύτερος προβλέπει εξαιρετικούς κανόνες που θα ισχύουν όταν το σύστημα ασύλου της ΕΕ “απειλείται” από ξαφνική και μαζική άφιξη προσφύγων, όπως συνέβη το 2015-2016, ή από μια κατάσταση ανωτέρας βίας, όπως η Πανδημία covid-19. Σε αυτές τις συνθήκες, οι εθνικές αρχές θα έχουν τη δυνατότητα να εφαρμόζουν αυστηρότερα μέτρα, συμπεριλαμβανομένων μεγαλύτερων περιόδων κράτησης. Οι συγκεκριμένοι κανόνες καλύπτουν επίσης τις περιπτώσεις της περίφημης “εργαλειοποίησης” της μετανάστευσης, προβλέποντας τότε μια ακόμα πιθανή “προσωρινή παρέκκλιση” από τις τυπικές διαδικασίες ασύλου.
Πρόκειται για τους πιο κυνικούς κανονισμούς του Συμφώνου, όπου ακόμα και οι λέξεις χάνουν το νόημά τους. Η “αλληλεγγύη” της ΕΕ δεν αφορά τα θύματα των πολέμων, της φτώχειας, της κλιματικής καταστροφής κλπ που ξεριζώνονται προς αναζήτηση μιας καλύτερης τύχης, αλλά τις χώρες υποδοχής τους. Οι μετανάστες και οι πρόσφυγες γίνονται αντικείμενα και αριθμοί που κοστίζουν “με το κεφάλι”. «Έχω μαζέψει 25 κομμάτια», όπως έλεγε κι ο φασίστας σερίφης της Δαδιάς στις πυρκαγιές του καλοκαιριού.
Η “επιχειρησιακή υποστήριξη” δεν σημαίνει τίποτα άλλο από νέες δαπάνες δισεκατομμυρίων για συνοριοφύλακες, λιμενικό, κέντρα κράτησης κλπ. Όσο για την “εργαλειοποίηση” της μετανάστευσης, έχουμε άμεση εμπειρία από το πώς βάφτισε η προπαγάνδα της κυβέρνησης Μητσοτάκη το μεταναστευτικό κύμα του Φλεβάρη του 2020 στον Έβρο για να δικαιολογήσει τα εγκλήματά της σε βάρος των προσφύγων και των μεταναστών που είχαν συγκεντρωθεί στα σύνορα. Γι' αυτό άλλωστε ο Καιρίδης χαιρέτισε τη συμφωνία, μιλώντας για σημαντικές επιτυχίες της ελληνικής κυβέρνησης στο περιεχόμενό της.
Επιπλέον το νέο Σύμφωνο νομιμοποιεί και αποτελεί οδηγό και για τις ρατσιστικές συμφωνίες των κρατών μελών με τις χώρες προέλευσης και διέλευσης, όπως αυτές με την Τουρκία, την Αίγυπτο, τη Λιβύη και πιο πρόσφατα της φασιστικής κυβέρνησης της Ιταλίας με την Αλβανία, για στρατόπεδα συγκέντρωσης που θα κρατούν τους πρόσφυγες και τους μετανάστες εκτός των εδαφών της ΕΕ. Συνολικά το κείμενο αποτελεί μια υπόκλιση στις ακροδεξιές δυνάμεις της ΕΕ, που υιοθετεί την ατζέντα τους, την ίδια ώρα που επίσημα υποστηρίζεται ότι στόχος είναι η αναχαίτισή τους πριν τις Ευρωεκλογές του 2024.
Αυτό το αγκάλιασμα με την ακροδεξιά ομολόγησε άλλωστε ανοιχτά ο Μακρόν με την ψήφιση -τις ίδιες μέρες που ανακοινώθηκε το νέο Σύμφωνο- του περιβόητου νομοσχεδίου Νταρμανέν για τη μετανάστευση μαζί με τη Λεπέν. Ένα από τα επιχειρήματα που πρόβαλε ο Γάλλος πρόεδρος για να υποστηρίξει την σκληροπυρηνική του μεταρρύθμιση, την οποία η Λεπέν χαρακτήρισε ως «ιδεολογική νίκη» του κόμματος της, ήταν ότι έτσι ευθυγραμμίζεται με το νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου της ΕΕ. Ούτε οι αντιδράσεις και η πολιτική κρίση που δημιουργήθηκε εντός της κυβέρνησής του δεν τον σταμάτησαν.
Το νέο Σύμφωνο δεν πρόκειται να σταματήσει την προσφυγιά και την μετανάστευση όσο κι αν το επιθυμούν και “εργάζονται” με όλες τους τις δυνάμεις σε αυτή την κατεύθυνση οι ηγέτες της ΕΕ. Παρά τα σκληρά μέτρα που εφαρμόζονται ήδη, τα επίσημα στοιχεία της FRONTEX και του Υπουργείου Εσωτερικών της Ισπανίας καταγράφουν 255.332 αφίξεις μέσα στο 2023 και συγκεκριμένα μέχρι το Νοέμβρη της χρονιάς που έφυγε.
Το μόνο που κάνει η συμφωνία είναι να ανοίγει το δρόμο για νέες Λαμπεντούζες και Πύλους, όσο κι αν δηλώνεται ότι τις αποτρέπει. Οι 2.271 άνθρωποι που, σύμφωνα με τα στοιχεία του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης (ΙΜΟ), πνίγηκαν ή εξαφανίστηκαν το 2023 στη Μεσόγειο -χρονιά ρεκόρ από το 2017- δεν ήταν αρκετοί για την Ευρώπη Φρούριο. Αντίστοιχα δίνει το πράσινο φως για μεγαλύτερη εκμετάλλευση των προσφύγων και των μεταναστών από τα αφεντικά, την ίδια ώρα που αποκλείονται από βασικά δικαιώματα και κοινωνικές παροχές όπως συμβαίνει με το νομοσχέδιο του Μακρόν ή την τροπολογία Καιρίδη εδώ.
Ο μόνος τρόπος για να σταματήσουμε αυτή τη ρατσιστική δολοφονική κατρακύλα και να φράξουμε το δρόμο στους φασίστες είναι το δυνάμωμα του αντιρατσιστικού και του αντιφασιστικού κινήματος παντού.
Κείμενο Λένα Βερδέ 03/01/2024, No 1603 Εργατική Αλληλεγγύη
Φωτό: Στέλιος Μιχαηλίδης-18 Μάρτη, Διεθνής μέρα δράσης ενάντια στον ρατσισμό στην Αθήνα.
7 Γενάρη 2024

Read 870 times

Latest from ΚΕΕΡΦΑ