Ακολούθησε η τοποθέτηση του Γιάννη Μάγγου: «Η ανθρώπινη ζωή είναι ό,τι πολυτιμότερο υπάρχει. Η απώλεια ανθρώπινων ζώων από βασανιστήρια είναι κάτι το αδιανόητο. Οι δολοφονίες του Σαχζάτ Λουκμάν και του Παύλου Φύσα ήταν εν ψυχρώ εγκλήματα που επιβάλλουν την τελεσίδικη καταδίκη της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης. Οι 650 πρόσφυγες που πνίγηκαν ανοιχτά της Πύλου είναι τεράστιο ρατσιστικό έγκλημα. Η δολοφονία του Μοχάμεντ Καμράν είναι, ειδεχθές, ρατσιστικό έγκλημα. Δεν υπήρχε μέρος του κορμιού του που να μην είχε σημάδια από τα βασανιστήρια που υπέστη. Μετά το θάνατο του Καμράν, επιχειρήθηκε αυτό που γίνεται πάντα σε όλες αυτές τις περιπτώσεις. Επιχειρήθηκε συγκάλυψη του εγκλήματος. Το να βιάζουν, να βασανίζουν, να σκοτώνουν αστυνομικοί ανθρώπους, χωρίς λόγο, δεν είναι κατάχρηση οργάνων της εξουσίας της τάξης. Είναι δολοφονίες. Ο παράλογος και χωρίς λόγο σωματικός και ψυχικός βιασμός που υπέστη ο Βασίλειος Μάγγος από αστυνομικούς είναι τα αίτια του θανάτου του. Και να υπενθυμίσω ότι κατά πάσα πιθανότητα η δίκη του μετά από τέσσερες αναβολές θα αρχίσει στις 5 Φλεβάρη στην Καρδίτσα».

Και στη συνέχεια: «Δεν ξεχνάμε τους ανθρώπους μας, τα παιδιά μας που έχασαν άδικα τη ζωή τους από ρατσιστικά κίνητρα, από αστυνομική, έμφυλη ή άλλης μορφής βία. Είμαστε εδώ για να δηλώσουμε ότι δεν ξεχνάμε κανέναν και τιμάμε τη μνήμη όλων. Δεν θα ξεχάσουμε τον Μοχάμεντ Καμράν, τον Σαχζάτ Λουκμάν, τον Παύλο Φύσσα, τον Ζακ –Ζάκι Κωστόπουλο, την Ελένη Τοπαλούδη, τον Βασίλη Μάγγο, τον Νίκο Σαμπάνη, την Κυριακή Γρίβα, τον Κωστή Μανιουδάκη, τον Σιράζ Σαφτάρ, τον Χασίρ Αλί και τόσους άλλους ακόμη. Δε θα ξεχάσουμε τους 57 των Τεμπών και τους 650 της Πύλου , και όλους όσους έπνιξαν στα νερά του Αιγαίου ή οπουδήποτε αλλού, και που ποτέ δεν είδαμε το χαμόγελο τους και που ποτέ δε μάθαμε και ούτε θα να μάθουμε τα ονόματά τους».

Ξεχωριστή θέση στη βραδιά είχε και το μουσικό της μέρος, με ένα πολυσυλλεκτικό line up που έδωσε αγωνιστικό και διεθνιστικό τόνο στη συναυλία.
Τη σκηνή άνοιξε ο Βασίλης Ράλλης, ενώ οι Seeds με τις ιδιαίτερες μελωδίες τους κέρδισαν το κοινό, εκπλήσσοντας όσους/όσες/όσα δεν τους γνώριζαν ήδη. Ο Άγγελος Θεοδωράκης Παπαγγελίδης παρουσίασε κομμάτι γραμμένο πριν από μια δεκαετία για την άδικη κατοχή της Παλαιστίνης, ενώ οι Δραμαμίνη μας έδωσαν τη χαρά να σιγοτραγουδήσουμε μαζί τους το «Τίποτα Δεν Πάει Χαμένο». Οι Γκιντίκι ανέβασαν τους τόνους της βραδιάς, παρασύροντας τον κόσμο σε χορό. Οι Alejandro Diaz και Martha Moreleon έπαιξαν λατινοαμερικάνικα τραγούδια, ενώ ακούστηκαν συνθήματα για τη Βενεζουέλα και ενάντια στην αποικιοκρατία, με τους μουσικούς να έχουν και στίχους αφιερωμένους στη δικαίωση για τους νεκρούς της Πύλου. Η Γεωργία Νταγάκη και ο Πάνος Γεωργόπουλος ξεσήκωσαν το κοινό με τους ήχους της λύρας, «πάντα ενάντια στο άδικο», όπως σημείωσαν πριν το σετ τους. Το σχήμα του Tito Baden έπαιξε νέα κομμάτια για την αστυνομική βία και κρατική καταστολή. Το συγκρότημα Empty Frame έδωσε δυναμικό παρόν με εναλλακτικές ροκ μελωδίες, ενώ Τα Δικά Σου Παιδιά μας θύμισαν, τι σημαίνει ελληνόφωνο ροκ! Οι Ρεβάνς, μας παρέσυραν με τους αγωνιστικούς τους στίχους, ενώ τους απολαύσαμε και σε μια ξεχωριστή εκτέλεση του κομματιού «Στον Μαρίνο Αντύπα» με τον Αλέξανδρο Κτιστάκη. Ο Ηλίας Βαμβακούσης με τη μελωδική του φωνή μας έκανε να τραγουδάμε «και αφού εμείς δεν είχαμε ποτέ καμιά πατρίδα, πατρίδα μας θα είναι όλη η γη»! Ακολούθησαν οι εμβληματικοί The Screaming Fly σε πιο garage ήχους, ενώ το κλείσιμο της βραδιάς έκανε ο Zarquon, με τις ρίμες του να δίνουν τον τελικό παλμό.

Δίνουμε ραντεβού στην Ανοιχτή Σύσκεψη της ΚΕΕΡΦΑ, το Σάββατο 7 Φλεβάρη, 6μμ ,στο ΡΟΜΑΝΤΣΟ Αναξαγόρα 3-5 για την οργάνωση της διεθνούς κινητοποίησης κατά του ρατσισμού και του φασισμού στις 28 Μάρτη 2026.
29/1/2026