2η επιστολή προσφύγων για την καταστολή της εξέγερσης στο στρατόπεδο της Σιντικής:

Χθες ζητήσαμε ειρηνικά την ελευθερία μας, και οι αρχές απάντησαν ρίχνοντας καπνογόνα και δακρυγόνα.
Μπήκαν στα τροχόσπιτά μας, μας έσυραν, μας χτύπησαν και μας κλείδωσαν στα δωμάτια.
Οι περισσότεροι δεν βρίσκουν χώρο στα δωμάτια και κάθονται στον ήλιο.
Είναι 3 η ώρα τώρα και ακόμα δεν έχουμε λάβει φαγητό από χθες το απόγευμα.
Γιατί μας συμπεριφέρονται έτσι; Τι έγκλημα έχουμε διαπράξει εκτός από το να ονειρευόμαστε την Ευρώπη;
Πληρώνουμε το τίμημα για το ευρωπαϊκό όνειρο με δάκρυα και κακουχίες, και δεν ξέρουμε τι αμαρτία έχουμε διαπράξει.
Πού είναι η δικαιοσύνη, γη της δικαιοσύνης; Πού είναι η ελευθερία; Πού είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα;
Ζητήσαμε τη βοήθειά σας και αφήσαμε πίσω τα παιδιά μας. Γιατί αυτή η καταπίεση, η καταστολή και η ταπείνωση;
Αντιμετωπίσαμε τον θάνατο για να φτάσουμε σε εσάς, χωρίς να γνωρίζουμε ότι θα συναντούσαμε τέτοια καταπίεση. Φύγαμε από τη χώρα μας για να βρούμε τροφή κοντά σας.

Ερχόμαστε προς εσάς.
Σας ζητάμε βοήθεια.
Είμαστε ευγνώμονες για τη γενναιοδωρία των Ελλήνων αδελφών μας.
Θα σας στείλω μερικά βίντεο. Εικόνες από καπνογόνα.
Θα σας στείλω ένα βίντεο σύντομα, αλλά ελπίζω να βρω ένα βίντεο όπου μας χτυπούν.

Ακολουθεί το κείμενο όπως εστάλη:
Yesterday we peacefully demanded freedom, and the authorities responded by firing smoke and tear gas canisters.
They entered our caravans, dragged us, beat us, and locked us in the rooms.
Most people can't find space in the rooms and sit in the sun.
It's 3 o'clock now and we still haven't received the food since yesterday afternoon.
Why are we being treated like this? What crime have we committed other than dreaming of Europe?
We are paying the price for the European dream with tears and hardship, and we don't know what sin we committed.
Where is justice, land of justice? Where is freedom? Where are human rights?
We sought your help and left our children behind. Why this oppression, repression, and humiliation?
We faced death to reach you, not knowing we would encounter such oppression. We fled our country to find food with you.
We're coming for you.
We are calling on you for help.
We are grateful for the generosity of our Greek brothers.
I will send you some videos.
Images of smoke bombs.
I'll send you a video soon, but I hope I find a video of them beating us up.

30/8/2026